Εξωσωματική Γονιμοποίηση

Η εξωσωματική γονιμοποίηση αποτελεί μια σημαντική θεραπεία υπογονιμότητος, όταν άλλες μέθοδοι υποβοηθούμενης αναπαραγωγής έχουν αποτύχει. Εξωσωματική γονιμοποίηση είναι η γονιμοποίηση του ωαρίου από το σπερματοζωάριο εκτός του σώματος της γυναίκας,  δηλαδή στο εργαστήριο. Η μεταφορά του εμβρύου ή των εμβρύων στη μήτρα της μητέρας γίνεται εφόσον το ωάριο γονιμοποιηθεί και κατά τα πρώτα στάδια αναπτύξεως αυτού.

 
Doctor Examining Pregnant Woman

Η εξωσωματική γονιμοποίηση γίνεται με δυο τρόπους:

Α) IVF: Όπου ωάρια και σπερματοζωάρια αφήνονται σε ένα ειδικό καλλιεργητικό υλικό, για να γίνει η γονιμοποίηση υπό κατάλληλες συνθήκες.

Β) ICSI (μικρογονιμοποίηση): Όπου εισάγεται το σπερματοζωάριο τεχνητά με ειδική βελόνα μέσα στο ωάριο.

Οι περιπτώσεις στις οποίες μία γυναίκα θα πρέπει να υποβληθεί σε εξωσωματική γονιμοποίηση είναι οι ακόλουθες:

  • Μη ύπαρξη σαλπίγγων ή ασθένεια αυτών – μη δυνατότητα χειρουργικής επεμβάσεως αποκαταστάσεως

  • Δευτεροβάθμια στειρότητα που οφείλεται σε αντισώματα σπέρματος

  • Ενδομητρίωση που δεν έχει ανταποκριθεί σε ιατρική ή χειρουργική θεραπεία

  • Κάποιος σημαντικός ανδρικός παράγοντας υπογονιμότητας, όπου στην περίπτωση αυτή τα σπερματοζωάρια πρέπει να ληφθούν χειρουργικά

  • Ανεξήγητη υπογονιμότητα μη ανταποκρινομένη σε άλλες θεραπείες

  • Αποβολή ή ανώμαλη γέννηση ως αποτέλεσμα γενετικών ασθενειών

  • Κάποιος παράγοντας ανδρικής υπογονιμότητος, με αποτέλεσμα την παρουσία χαμηλού αριθμού σπερματοζωαρίων ή χαμηλής κινητικότητος, αλλά υπάρχει αρκετό ενεργό σπέρμα για να επιτρέψει τη γονιμοποίηση στο εργαστήριο

 

(Για τις πιο συχνές, σχετικές με την υπογονιμότητα, ερωτήσεις πατήστε εδώ)

Woman & Doctor

©2020 by Κουγιουμτσίδου Ελμίρα.